inveniam
inveniam is a Latin form of invenio, meaning “find, discover”. It is the 1st person singular present active subjunctive.
Found 50 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Aeneid 2.645: Ipse manu mortem inveniam; miserebitur hostis
Seneca the Younger, De Beneficiis 1.3.7: … erus uni mutavit, Pasithean appellavit et in matrimonium promisit, ut scias non esse illas virgines Vestales. Inveniam alium poetam, apud quem praecingantur et spissis aut Phryxianis prodeant. Ergo et Mercurius una stat, non qui …
Plautus, Rudens 1.4.228: neque sí vivit, eam víva umquam quin ínveniam desístam.
All forms of invenio (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.