interrogatus
interrogatus is a Latin form of interrogo, meaning “ask, question; examine, cross-examine”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 77 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Civili 1.30: … . Pompeio, qui omnibus rebus imparatissimus non necessarium bellum suscepisset et ab se reliquisque in senatu interrogatus omnia sibi esse ad bellum apta ae parata confirmavisset. Haec in contione questus ex provincia fugit.
Aulus Gellius, Noctes Atticae 13.21.1: INTERROGATUS est Probus Valerius, quod ex familiari eius quodam conperi, hasne urbis an has urbes et hanc turrem an hanc t …
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 22.4.9: … dam ambitiose vestitus. Quo viso Iulianus obstipuit, et Ego inquit non rationalem iussi, sed tonsorem acciri. Interrogatus tamen ille quid haberet ex arte compendii, vicenas diurnas respondit annonas, totidemque pabula iumentorum, q …
All forms of interrogo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.