interrogare
interrogare is a Latin form of interrogo, meaning “ask, question; examine, cross-examine”. It is the present active infinitive.
Found 37 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.3.41: … is lituras tui contemplare in Stheni Thermitani nomine; deinde aude te dicere diligentem. ingenio? qui testis interrogare priore actione nolueris et iis tacitus os tuum praebere malueris, quamvis et te et patronos tuos ingeniosos e …
Petronius, Satyricon 29: … i positi Venerisque signum marmoreum et pyxis aurea non pusilla, in quo barbam ipsius conditam esse dicebant. Interrogare ergo atriensem coepi, quas in medio picturas haberent. “Iliada et Odyssian” inquit “ac Laenatis gladiatorium …
Plautus, Aulularia 2.1.161: Núm non vis me intérrogare te?
All forms of interrogo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.