interfuit
interfuit is a Latin form of intersum, meaning “be present at; be between”. It is the 3rd person singular perfect active indicative.
Found 57 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.23: quid ego hic nunc Sex. Pompei Chlori testimonium recitem, qui causam Dionis egit, qui omnibus rebus interfuit, hominis honestissimi, tametsi civis Romanus virtutis causa iam diu est, tamen omnium Siculorum primi ac nobi …
Suetonius, Otho 10.1: Interfuit huic bello pater meus Suetonius Laetus, tertiae decimae legionis tribunus angusticlauius. is mox referre creb …
All forms of intersum (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.