Socratos Sign in

intentius

intentius is a Latin form of intendo, meaning “stretch out, aim; direct, intend; (intentus) attentive, intent”. It is the comparative noun or nominative singular neuter comparative noun or vocative singular neuter comparative noun or accusative singular neuter comparative noun.

Found 29 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Tacitus, Historiae 3.85: Plurimum molis in obpugnatione castrorum fuit, quae acerrimus quisque ut novissimam spem retinebant. eo intentius victores, praecipuo veterum cohortium studio, cuncta validissimarum urbium excidiis reperta simul admovent, t …

All forms of intendo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.