intellectum
intellectum is a Latin form of intellego, meaning “understand”. It is the perfect passive participle nominative singular neuter.
It can also be a form of intellectus, “comprehension/understanding; recognition/discerning; intellect”.
Found 71 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 2.33.2: Illi ante inito, ut intellectum est, consilio, quod deditione facta nostros praesidia deducturos aut denique indiligentius servaturos credide …
Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 9.9.6: Qui interrogati, quam procul abessent mari, responderunt nullum ipsos mare ne fama quidem accepisse: ceterum tertio die perveniri posse ad aquam amaram, quae corrumperet dulcem. Intellectum est mare destinari ab ignaris naturae eius.
All forms of intellego (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.