insunt

insunt is a Latin form of insum, meaning “be in, be on; be contained in”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 30 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.3.165: in hac pecunia publica, iudices, haec insunt tria genera furtorum: primum, cum posita esset pecunia apud eas societates unde erat attributa, binis centesi …

Cicero, Partitiones Oratoriae 37: … esentia praeterita futura cernuntur; in his ipsis vetusta recentia instantia paulo post aut aliquando futura. Insunt etiam in temporibus illa quae temporis quasi naturam notant, ut hiemps, ut aestas, aut anni tempora, ut mensi …

Plautus, Bacchides 4.9.941: tum quae hic sunt scriptae litterae, hoc in equo ínsunt milites

All forms of insum (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.