insita
insita is a Latin form of insero, meaning “put in, insert; graft, implant; (insitus) inborn”. It is the perfect passive participle nominative singular feminine or perfect passive participle vocative singular feminine or perfect passive participle nominative plural neuter or perfect passive participle vocative plural neuter.
It can also be a form of inquiro, “search into, inquire into, investigate”.
Found 55 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.5.139: … , iudices, quae iam non recepta sed innata, neque delata ad me sed in animo sensuque meo penitus adfixa atque insita est; quae non ad sociorum salutem, sed ad civium Romanorum, hoc est ad unius cuiusque nostrum, vitam et sangu …
Seneca the Younger, De Beneficiis 4.6.6: … aetatem et in robustiorem gradum transeuntem pubertas et ultimus ille dens surgenti iuventae terminum ponens. Insita sunt nobis omnium aetatium, omnium artium semina, magisterque ex occulto deus producit ingenia.
All forms of insero (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.