inproviso

inproviso is a Latin form of improvisus, meaning “unforeseen; (de improviso, improviso) unexpectedly”. It is the ablative singular neuter adjective.

Found 30 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Republica 1.7: … mus quam ex laetitia improborum dolorem. Sed si aliter, ut dixi, accidisset, qui possem queri? cum mihi nihil inproviso nec gravius, quam exspectavissem, pro tantis meis factis evenisset. Is enim fueram, cui cum liceret aut maior …

Cicero, Tusculanae Disputationes 4.67: … argento nútum observabít meum, Quíd velim, quid stúdeam. adveniens dígito impellam iánuam, Fóres patebunt. de ínproviso Chrýsis ubi me aspéxerit, Álacris ob viám mihi veniet cómplexum exoptáns meum, Míhi se dedet. quam haec pulch …

Suetonius, Divus Augustus 16.3: … o bello adiit. traiecto in Siciliam exercitu, cum partem reliquam copiarum continenti repeteret, oppressus ex inprouiso a Demochare et Apollophane praefectis Pompei uno demum nauigio aegerrime effugit. iterum cum praeter Locros R …

All forms of improvisus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.