Socratos Sign in

inmortales

inmortales is a Latin form of immortalis, meaning “immortal”. It is the accusative plural masculine adjective or accusative plural feminine adjective or nominative plural masculine adjective or vocative plural masculine adjective.

Found 41 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Republica 2.29: … oc inter eos, qui diligentissime persecuti sunt temporum annales, ulla est umquam in dubitatione versatum. Di inmortales, inquit Manilius, quantus iste est hominum et quam inveteratus error! Ac tamen facile patior non esse nos tra …

Aulus Gellius, Noctes Atticae 1.24.2.1: Inmórtalés mortáles si forét fas flére,

Curtius Rufus, Historiarum Alexandri Magni 3.3.13: Sequebatur haec equitatus duodecim gentium variis armis et moribus. Proximi ibant, quos Persae Inmortales vocant, ad decem milia. Cultus opulentiae barbarae non alios magis honestabat: illi aureos torques, illi vest …

All forms of immortalis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.