inimicum

inimicum is a Latin form of inimicus, meaning “hostile; enemy”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 189 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 8.44.5: (crebro enim mutandis locis multorum fidei se committebat, quod nusquam diutius sine periculo commoraturus videbatur, cum sibi conscius esset, quam inimicum deberet Caesarem habere),

Plautus, Persa 5.1.756: eas vóbis habeo grátes atque ago, quía probe sum últus meum ínimicum.

Aulus Gellius, Noctes Atticae 17.14.4.10: Ita amicumamicumi habeas pésse ut facile fieri hunc inimicúm putes.

All forms of inimicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.