inimicos

inimicos is a Latin form of inimicus, meaning “hostile; enemy”. It is the accusative plural masculine noun or accusative plural masculine adjective.

Found 116 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.10.2: Id si fieret, intellegebat magno cum periculo provinciae futurum ut homines bellicosos, populi Romani inimicos, locis patentibus maximeque frumentariis finitimos haberet.

Plautus, Bacchides 4.3.618: inimícos quam amícos aequómst med habére,

Aulus Gellius, Noctes Atticae 1.7.7: … st De P. Popilio circum Conciliabula, in qua ita scriptumscripturm est: Credo ego inimicos meos hoc dicturum. Inimicos dicturum, inquit, non dicturos; videturne ea ratione positum esse aput Gracchum dicturum,

All forms of inimicus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.