ingratum
ingratum is a Latin form of ingratus, meaning “ungrateful; unpleasant, thankless”. It is the accusative singular neuter adjective.
Found 88 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Philippicae 2.6: sed sit beneficium, quando quidem maius accipi a latrone nullum potuit: in quo potes me dicere ingratum? an de interitu rei publicae queri non debui, ne in te ingratus viderer? at in illa querela misera quidem et …
Seneca the Younger, De Beneficiis 2.1.2: Ante omnia libenter, cito, sine ulla dubitatione. Ingratum est beneficium, quod diu inter dantis manus haesit, quod quis aegre dimittere visus est et sic dare, tamquam …
All forms of ingratus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.