ineunt
ineunt is a Latin form of ineo, meaning “go into, enter; begin, undertake; (consilium inire) form a plan”. It is the 3rd person plural present active indicative.
Found 40 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.5.3: His rebus atque auditionibus permoti de summis saepe rebus consilia ineunt, quorum eos in vestigio paenitere necesse est, cum incertis rumoribus serviant et pleri ad voluntatem eorum ficta respondeant.
Tacitus, Annales 1·354: … umanarum aliud caput, sed non fore validum neque occultum, quia in utero repressum aut iter iuxta editum sit. Ineunt deinde consulatum Silius Nerva et Atticus Vestinus, coepta simul et aucta coniuratione in quam certatim nomin …
All forms of ineo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.