inerat
inerat is a Latin form of insum, meaning “be in, be on; be contained in”. It is the 3rd person singular imperfect active indicative.
Found 58 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.74: … em, nihil mihi ab illis est demonstratum prius. erat admodum amplum et excelsum signum cum stola; verum tamen inerat in illa magnitudine aetas atque habitus virginalis; sagittae pendebant ab umero, sinistra manu retinebat arcu …
Florus, Epitome Rerum Romanorum 2.1.13.1: … minationem sibi adquirens, studium populi ac favorem agrariis, frumentariis, iudiciariis legibus aucupabatur. Inerat omnibus species aequitatis.
All forms of insum (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.