indignum
indignum is a Latin form of indignus, meaning “unworthy, undeserving (+abl.); shameful, outrageous”. It is the nominative singular neuter adjective.
Found 198 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 5.35.5: Tamen tot incommodis conflictati, multis vulneribus acceptis resistebant et magna parte diei consumpta, cum a prima luce ad horam octavam pugnaretur, nihil quod ipsis esset indignum committebant.
Vergil, Aeneid 10.74: Indignum est Italos Troiam circumdare flammis
All forms of indignus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.