indignatus
indignatus is a Latin form of indignor, meaning “be indignant, resent, be angry at”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 32 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Aeneid 7.770: Tum pater omnipotens, aliquem indignatus ab umbris
Petronius, Satyricon 15: … minis non veniremus ad constitutum. Idem plane et nos volebamus. Itaque utriusque partis votum casus adiuvit. Indignatus enim rusticus, quod nos centonem exhibendum postularemus, misit in faciem Ascylti tunicam et liberates querel …
All forms of indignor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.