incredibile

incredibile is a Latin form of incredibilis, meaning “incredible, unbelievable”. It is the nominative singular neuter adjective or accusative singular neuter adjective.

Found 114 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 30: … quid ab his tot maleficiis sceleris abesse videtur? tamen haec aliis nefariis cumulant atque adaugent, crimen incredibile confingunt, testis in hunc et accusatores huiusce pecunia comparant; hanc condicionem misero ferunt ut optet …

Cicero, Letters to his Friends 2.9.2: … rem égeris neque quántum facinus féceris; quod quia praeter opinionem mihi acciderat, referebam me ad illud: Íncredibile hoc fáctu obicitur; repente vero incessi omnibus laetitiis laetus. in quo cum obiurgarer, quod nimio gaudio p …

Pliny the Younger, Epistulae 4.2.2: Hunc Regulus emancipavit, ut heres matris exsisteret; mancipatum - ita vulgo ex moribus hominis loquebantur - foeda et insolita parentibus indulgentiae simulatione captabat. Incredibile, sed Regulum cogita.

All forms of incredibilis (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.