incaute
incaute is a Latin form of incautus, meaning “careless, off one's guard; unforeseen”. It is the adjective or vocative singular neuter adjective or vocative singular masculine adjective.
Found 25 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Letters to Atticus 3.23.2: nam ea veterum tribunorum pl. rogatio tria capita habuit; unum de reditu meo scriptum incaute; nihil enim restituitur praeter civitatem et ordinem, quod mihi pro meo casu satis est; sed quae cavenda fuer …
Ammianus Marcellinus, Res Gestae 21.9.8: Verum cum primitus visus, adorandae purpurae datam sibi copiam advertisset, recreatus tandem suique securus, Incaute inquit imperator et temere cum paucis alienis partibus te commisisti. Cui amarum Iulianus subridens, Haec ver …
All forms of incautus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.