Socratos Sign in

impositus

impositus is a Latin form of impono, meaning “place on, put upon; impose, inflict; put in command”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.

Found 28 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Republica 6.3: qui rogo impositus revixisset multaque de inferis secreta narrasset haec, quae de animae immortalitate dicerentur caeloque, non somniantium philosophorum esse commenta nec fabulas incredibiles, quas Epicurei derident, sed prudentium coniecturas.

Ammianus Marcellinus, Res Gestae 20.4.17: … itentibus universis, maximoque contentionis fragore, probrosis conviciis mixto, Caesar assentire coactus est. Impositusque scuto pedestri, et sublatius eminens, nullo silente, Augustus renuntiatus, iubebatur diadema proferre, neg …

All forms of impono (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.