impia
impia is a Latin form of impius, meaning “wicked, impious, irreverent”. It is the nominative plural neuter adjective or vocative plural neuter adjective or accusative plural neuter adjective or ablative singular feminine adjective.
Found 135 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Natura Deorum 2.168: … di, quam tibi a rhetoricis exercitationibus acceptam amplificavit Academia, potius huc conferas. mala enim et impia consuetudo est contra deos disputandi, sive ex animo id fit sive simulate.
Ovid, Remedia amoris 67: Impia si nostros legisset Scylla libellos,
All forms of impius (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.