impetum

impetum is a Latin form of impetus, meaning “attack, charge; impulse”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 423 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.24.1: Postquam id animum advertit, copias suas Caesar in proximum collem subduxit equitatumque, qui sustineret hostium impetum, misit.

Cicero, Tusculanae Disputationes 3.71: … éro tanta praéditus sapiéntia Quisquám est, qui aliorum aerúmnam dictis ádlevans Non ídem, cum fortúna mutata ímpetum Convértat, clade súbita frangatúr sua, Ut ílla ad alios dícta et praecepta éxcidant. haec cum disputant, hoc …

Seneca the Younger, Epistulae 17_18.109.3: Quid sapiens sapienti proderit? Impetum illi dabit, occasiones actionum honestarum commonstrabit. Praeter haec aliquas cogitationes suas exprimet: docebit, quae invenerit. Semper enim etiam a sapiente restabit, quod inveniat et quo animus eius excurrat.

All forms of impetus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.