imperatori
imperatori is a Latin form of imperator, meaning “commander; emperor”. It is the dative singular masculine noun.
Found 102 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.25.3: … iret, ' desilite', inquit, ' milites, nisi vultis aquilam hostibus prodere; ego certe meum rei publicae atque imperatori officium praestitero.'
Sallust, Bellum Iugurthinum 73: … Et Romae plebes litteris, qua de Metello ac Mario missae erant, cognitis volenti animo de ambobus acceperant. Imperatori nobilitas, quae antea decori fuit, invidiae esse; at illi alteri generis humilitas fauorem addiderat. Ceterum …
All forms of imperator (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.