imperatore
imperatore is a Latin form of imperator, meaning “commander; emperor”. It is the ablative singular masculine noun.
Found 184 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 3.21.1: … uperioribus victoriis freti in sua virtute totius Aquitaniae salutem positam putarent, nostri autem quid sine imperatore et sine reliquis legionibus adulescentulo duce efficere possent perspici cuperent; tandem confecti vulneribus …
Pseudo-Caesar, De Bello Africo 4: … ut erat mandatum, Considio porrigere coepisset, prius quam acciperet ille, Unde, inquit, istas? Tum captivus: Imperatore a Caesare. Tum Considius, Unus est, inquit, Scipio imperator hoc tempore populi Romani; deinde in conspectu s …
All forms of imperator (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.