immortalibus
immortalibus is a Latin form of immortalis, meaning “immortal”. It is the dative plural masculine adjective or ablative plural masculine adjective.
Found 146 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 6.16.5: Supplicia eorum qui in furto aut in latrocinio aut aliqua noxia sint comprehensi gratiora dis immortalibus esse arbitrantur; sed, cum eius generis copia defecit, etiam ad innocentium supplicia descendunt.
All forms of immortalis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.