imitatus
imitatus is a Latin form of imitor, meaning “imitate, copy”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
It can also be a form of imito, “imitate/copy/mimic; follow; make an imitation/reproduction”.
Found 67 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.107: … illius mortem nihil de testamento illius novi iuris constitui oporteret. Voconia lex te videlicet delectabat. imitatus esses ipsum illum C. Voconium, qui lege sua hereditatem ademit nulli neque virgini neque mulieri: sanxit in p …
Cicero, De Officiis 2.76: … oris praeda finem attulerit tributorum. At hic nihil domum suam intulit praeter memoriam nominis sempiternam. Imitatus patrem Africanus nihilo locupletior Carthagine eversa. Quid? qui eius collega fuit in censura. L. Mummius, nu …
All forms of imitor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.