imitatur
imitatur is a Latin form of imitor, meaning “imitate, copy”. It is the 3rd person singular present passive indicative.
Found 43 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Republica 3.45: … yrannus iste conventus, quam si esset unus, hoc etiam taetrior, quia nihil ista, quae populi speciem et nomen imitatur, immanius belua est. Nec vero convenit, cum furiosorum bona legibus in adgnatorum potestate sint, quod eorum …
Seneca the Younger, Epistulae 20.120.8: … iat. Multi, inquam, sunt, Lucili, qui non donant, sed proiciunt; non voco ego liberalem pecuniae suae iratum. Imitatur neglegentia facilitatem, temeritas fortitudinem.
Plautus, Casina 3.5.657: Imitátur malárum malám disciplínam,
All forms of imitor (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.