illius

illius is a Latin form of ille, meaning “that; he, she, it; the former”. It is the genitive singular masculine pronoun or genitive singular feminine pronoun.

Found 1,248 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 6.36.2: qui illius patientiam paene obsessionem appellabant, siquidem ex castris egredi non liceret, nullum eiusmodi casum exspe …

Cicero, Tusculanae Disputationes 4.77: … Atrei filios esse, eius qui meditatur poenam in fratrem novam: Maiór mihi moles, máius miscendúmst malum, Qui illíus acerbum cór contundam et cómprimam . quo igitur haec erumpit moles? audi Thyestem: Ipsus hortatúr me frater, …

Cicero, Pro M. Tullio 44: … tros de vi quod hodie quoque est: Vnde tv avt familia avt procvrator tvvs illvm avt familiam avt procvratorem illivs in hoc anno vi deiecisti. deinde additur illius iam hoc causa quicum agitur: cvm ille possideret, et hoc ampl …

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.