hostili
hostili is a Latin form of hostilis, meaning “hostile, of the enemy”. It is the ablative singular masculine adjective or ablative singular feminine adjective or ablative singular neuter adjective or dative singular masculine adjective.
Found 83 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.116: … ; mitto adhibitam vim ingenuis, matres familias violatas, quae tum in urbe capta commissa non sunt neque odio hostili neque licentia militari neque more belli neque iure victoriae; mitto, inquam, haec omnia, quae ab isto per tr …
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.38: … O Pátricoles inquit, ad vós adveniens aúxilium et vestrás manus Petó, prius quam oppetó malam pestem mándatam hostilí manu, Neque sánguis ullo pótis est pacto prófluens consístere, Si quí sapientiá magis vestra mórs devitarí po …
Livy, Ab urbe condita 1.22.1: Numae morte ad interregnum res rediit. inde Tullum Hostilium, nepotem Hostili, cuius in infima arce clara pugna aduersus Sabinos fuerat, regem populus iussit; patres auctores facti.
All forms of hostilis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.