honoris
honoris is a Latin form of honor, meaning “honor, office”. It is the genitive singular masculine noun.
It can also be a form of honos, “(honor) honor, esteem; public office; reward”.
Found 281 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 1.18.8: Favere et cupere Helvetiis propter eam adfinitatem, odisse etiam suo nomine Caesarem et Romanos, quod eorum adventu potentia eius deminuta et Diviciacus frater in antiquum locum gratiae atque honoris sit restitutus.
Cicero, De Natura Deorum 2.61: … ume a M. Aemilio Scauro, ante autem ab A. Atilio Calatino erat Fides consecrata. vides Virtutis templum vides Honoris a M. Marcello renovatum, quod multis ante annis erat bello Ligustico a Q. Maxumo dedicatum. quid Opis quid Sa …
All forms of honor (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.