honestum
honestum is a Latin form of honestus, meaning “honorable, respected”. It is the genitive plural neuter adjective or genitive plural masculine adjective or accusative singular masculine adjective or nominative singular neuter adjective.
Found 406 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 7.3.1: … bum signo dato concurrunt civesque Romanos, qui negotiandi causa ibi constiterant, in his Gaium Fufium Citam, honestum equitem Romanum, qui rei frumentariae iussu Caesaris praeerat, interficiunt bonaque eorum diripiunt.
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 2.45: Honestum igitur id intellegimus, quod tale est, ut detracta omni utilitate sine ullis praemiis fructibusve per se ipsu …
All forms of honestus (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.