honestate
honestate is a Latin form of honestas, meaning “honor, integrity, respectability”. It is the ablative singular feminine noun.
It can also be a form of honesto, “honor; adorn”.
Found 69 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Pro S. Roscio Amerino 16: … os in ea vicinitate eam partem causamque opera, studio, auctoritate defendit. etenim rectum putabat pro eorum honestate se pugnare propter quos ipse honestissimus inter suos numerabatur. postea quam victoria constituta est ab arm …
Cicero, De Officiis 3.83: … t taeterrimum parricidium patriae, quamvis is, qui se eo obstrinxerit, ab oppressis civibus parens nominetur? Honestate igitur dirigenda utilitas est, et quidem sic, ut haec duo verbo inter se discrepare, re unum sonare videantur …
All forms of honestas (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.