Socratos Sign in

hercule

hercule is a Latin form of hercules, meaning “Hercules, son of Jupiter and Alcmena; (hercle, mehercule) by Hercules!, indeed!”. It is the noun or ablative singular masculine noun.

Found 473 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 50: … sua manu spargentem semen qui missi erant convenerunt hominem turpissimum atque inhonestissimum iudicares. at hercule maiores nostri longe aliter et de illo et de ceteris talibus viris existimabant itaque ex minima tenuissimaqu …

Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 3.66: … vitulis contra leones summa vi impetuque contendant, sic ii, qui valent opibus atque id facere possunt, ut de Hercule et de Libero accepimus, ad servandum genus hominum natura incitantur. Atque etiam Iovem cum Optimum et Maximu …

All forms of hercules (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.