haut
haut is a Latin form of haud, meaning “not, by no means”. It is the adverb.
Found 151 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 3.2: … os natura genuisset, ut eam ipsam intueri et perspicere eademque optima duce cursum vitae conficere possemus, haut erat sane quod quisquam rationem ac doctrinam requireret. nunc parvulos nobis dedit igniculos, quos celeriter …
Cicero, De Natura Deorum 2.57: Haut ergo ut opinor erravero, si a principe investigandae veritatis huius disputationis principium duxero. Zeno ig …
Aulus Gellius, Noctes Atticae 5.15.9: … rendi videremus, Ennianum Neoptolemum probabamus, qui profecto ita ait: Philósophandum est paúcis; nam omnino haút placet.
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.