habui

habui is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”. It is the 1st person singular perfect active indicative.

Found 155 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.1.16: … ivissent. nemini meus adventus labori aut sumptui neque publice neque privatim fuit: vim in inquirendo tantam habui quantam mihi lex dabat, non quantam habere poteram istorum studio quos iste vexarat.

Seneca the Younger, Epistulae 7.63.7: Ego non idem sentio, mihi amicorum defunctorum cogitatio dulcis ac blanda est. Habui enim illos tamquam amissurus, amisi tamquam habeam. Fac ergo, mi Lucili, quod aequitatem tuam decet, desine beneficium fortunae male interpretari; abstulit, sed dedit.

Plautus, Bacchides 4.10.1081: duxi, hábui scortum, pótavi, dedi, donavi, sed enim íd raro.

All forms of habeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.