habuerunt

habuerunt is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”. It is the 3rd person plural perfect active indicative.

Found 103 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 7.17.2: De re frumentaria Boios atque Aeduos adhortari non destitit; quorum alteri, quod nullo studio agebant, non multum adiuvabant, alteri non magnis facultatibus, quod civitas erat exigua et infirma, celeriter quod habuerunt consumpserunt.

Cicero, De Lege Agraria 2.31: … es dedistis. iubet auspicia coloniarum deducendarum causa xviros habere pullariosque, eodem ivre, inquit, qvo habvervnt iiiviri lege Sempronia. audes etiam, Rulle, mentionem facere legis Semproniae, nec te ea lex ipsa commonet ii …

Pliny the Younger, Epistulae 7.19.10: Utramque colui utramque dilexi: utram magis nescio, nec discerni volebant. Habuerunt officia mea in secundis, habuerunt in adversis. Ego solacium relegatarum, ego ultor reversarum; non feci tame …

All forms of habeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.