habitum
habitum is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”.
It can also be a form of habitus, “condition, state; appearance, bearing; dress”. It is the accusative singular masculine noun or perfect passive participle genitive plural neuter or perfect passive participle genitive plural masculine.
Found 214 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.2.87: erant signa ex aere complura; in his eximia pulchritudine ipsa Himera in muliebrem figuram habitumque formata ex oppidi nomine et fluminis. erat etiam Stesichori poetae statua senilis incurva cum libro summo, …
Quintilian, Institutio Oratoria 5.10.68: … o aut ab Oppianico esse corruptum; si doceo non ab Habito, vinco ab Oppianico; si ostendo ab Oppianico, purgo Habitum.
All forms of habeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.