habitu
habitu is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”.
It can also be a form of habitus, “condition, state; appearance, bearing; dress”. It is the ablative singular masculine noun or supine dative singular neuter.
Found 222 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.4.5: … em sacrari significare possent. erant aenea duo praeterea signa, non maxima verum eximia venustate, virginali habitu atque vestitu, quae manibus sublatis sacra quaedam more Atheniensium virginum reposita in capitibus sustineba …
Phaedrus, Fabulae 4.16.8: Habitu esse similes qui sint virtute impares.
All forms of habeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.