habebit
habebit is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”. It is the 3rd person singular future active indicative.
Found 156 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, In C. Verrem 2.1.38: … a ac permiscere volumus, totam vitam periculosam, invidiosam, infestamque reddemus,—si nullam religionem sors habebit, nullam societatem coniunctio secundae dubiaeque fortunae, nullam auctoritatem mores atque instituta maiorum. …
Pliny the Younger, Epistulae 6.31.17: … c fragor canumque circa mare. Saxis deinde pilae adicientur quae procedente tempore enatam insulam imitentur. Habebit hic portus, et iam habet nomen auctoris, eritque vel maxime salutaris; nam per longissimum spatium litus impo …
All forms of habeo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.