habebamus

habebamus is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”. It is the 1st person plural imperfect active indicative.

Found 27 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, De Imperio Cn. Pompei Ad Quirites 41: … entibus lucem adferre coepit; nunc intellegunt non sine causa maiores suos tum cum ea temperantia magistratus habebamus servire populo Romano quam imperare aliis maluisse. iam vero ita faciles aditus ad eum privatorum, ita libera …

Petronius, Satyricon 63: … et nos tum plures in tristimonio essemus, subito strigae stridere coepe runt; putares canem leporem persequi. Habebamus tune hominem Cappadocem, longum, valde audaculum et qui valebat: poterat bovem iratum tollere. Hic audacter s …

All forms of habeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.