habeat

habeat is a Latin form of habeo, meaning “have, hold; consider”. It is the 3rd person singular present active subjunctive.

Found 706 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Gallico 1.18.9: Si quid accidat Romanis, summam in spem per Helvetios regni obtinendi venire; imperio populi Romani non modo de regno, sed etiam de ea quam habeat gratia desperare.

Cicero, Tusculanae Disputationes 1.107: … uae essent dura, si sentiret, sunt nulla sine sensu. illud vero perquam inane: Néque sepulcrum, quó recipiat, hábeat, portum córporis, Úbi remissa humána vita córpus requiescát malis. vides, quanto haec in errore versentur: po …

Seneca the Younger, Epistulae 4.40.8: … id ergo? Non aliquando et insurget? Quidni? Sed salva dignitate morum, quam violenta ista et nimia vis exuit. Habeat vires magnas, moderatas tamen; perennis sit unda, non torrens. Vix oratori permiserim talem dicendi velocitat …

All forms of habeo (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.