grandine
grandine is a Latin form of grando, meaning “hail”. It is the ablative singular feminine noun.
Found 44 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Vergil, Aeneid 4.120: His ego nigrantem commixta grandine nimbum,
Petronius, Satyricon (poems) 1·4: … uae tua templa colat. 92 P.L.M. Naufragus eiecta nudus rate quaerit eodem percussum telo, cui sua fata fleat. Grandine qui segetes et totum perdidit annum, in simili deflet tristia fata sinu. Funera conciliant miseros, orbique p …
All forms of grando (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.