grandia
grandia is a Latin form of grandis, meaning “large, great; full-grown; (grandis natu) old”. It is the accusative plural neuter adjective.
Found 68 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum 4.6: … a, de temperantia de fortitudine hominum non spinas vellentium, ut Stoici, nec ossa nudantium, sed eorum, qui grandia ornate vellent, enucleate minora dicere. itaque quae sunt eorum consolationes, quae cohortationes, quae etiam …
Vergil, Eclogues 5.36: Grandia saepe quibus mandavimus hordea sulcis,
All forms of grandis (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.