Socratos Sign in

gloriatur

gloriatur is a Latin form of glorior, meaning “boast, pride oneself”. It is the 3rd person singular present passive indicative.

Found 27 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Caesar, De Bello Civili 1.4: … exercitus ac provinciarum et regum appellandorum largitionibus movetur, seque alterum fore Sullam inter suos gloriatur, ad quem summa imperii redeat. Scipionem eadem spes provinciae atque exercituum impellit, quos se pro necessi …

Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 4.4: … ma uictricia, arma consecrata diis Manibus, arma quae te quoque fecerunt uirum fortem. Reposui, inquid, arma. Gloriatur quod non et illa perdiderit. “Non teneor lege, quia reposui.” Tam teneris hercule quam qui uulnerauit aliquem …

All forms of glorior (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.