fusus
fusus is a Latin form of fundo, meaning “pour; scatter; rout”. It is the perfect passive participle nominative singular masculine.
Found 68 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, De Natura Deorum 1.75: … a levis perlucida. dicemus igitur idem quod in Venere Coa: corpus illud non est sed simile corporis, nec ille fusus et candore mixtus rubor sanguis est sed quaedam sanguinis similitudo; sic in Epicureo deo non rem sed similit …
Livy, Ab urbe condita 3.4.1: consules inde A. Postumius Albus Sp. Furius Fusus. furios Fusios scripsere quidam; id admoneo, ne quis immutationem virorum ipsorum esse quae nominum est putet.
All forms of fundo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.