Socratos Sign in

furere

furere is a Latin form of furor, meaning “madness, rage, frenzy; passion”. It is the 2nd person singular present passive subjunctive.

It can also be a form of furo, “rage, rave, be mad”.

Found 55 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, In C. Verrem 2.2.92: … ram nonam praesto est, Sthenium citari iubet. quem posteaquam videt non adesse, dolore ardere atque iracundia furere coepit, Venerios domum Stheni mittere, equis circum agros eius villasque dimittere. itaque dum exspectat quid …

Cicero, De Officiis 3.98: … tamen haec audiat ab Aiace: Cuius ípse princeps iúris iurandí fuit, Quod ómnes scitis, sólus neglexít fidem; Furere ássimulare, né coiret, ínstitit. Quodní Palamedi pérspicax prudéntia Istíus percepset málitiosam audáciam, Fi …

All forms of furor (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.