fundum

fundum is a Latin form of fundus, meaning “bottom; farm, estate; (funditus) from the bottom, utterly”. It is the accusative singular masculine noun.

Found 104 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Pro S. Roscio Amerino 133: … est authepsa illa quam tanto pretio nuper mercatus est ut qui praetereuntes quid praeco enumeraret audiebant fundum venire arbitrarentur. quid praeterea caelati argenti, quid stragulae vestis, quid pictarum tabularum, quid si …

Cicero, In C. Verrem 2.2.31: … offici peritissimus, non possit aliter iudicare, —si iudicium sit eius modi L. Octavivs ivdex esto. si paret fvndum Capenatem, qvo de agitvr, ex ivre Qviritivm P. Servili esse, neqve is fvndvs Q. Catvlo restitvetvr, non neces …

Cato the Elder, De agricultura 1·7: ceterae vites, miscellae maxime, in quemvis agrum conveniunt. Fundum suburbanum arbustum maxime convenit habere: et ligna et virgae venire possunt, et domino erit qui utatur. in …

All forms of fundus (declension table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.