fundis
fundis is a Latin form of fundo, meaning “pour; scatter; rout”. It is the 2nd person singular present active indicative.
Found 46 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Caesar, De Bello Gallico 4.25.1: … tior, paulum removeri ab onerariis navibus et remis incitari et ad latus apertum hostium constitui atque inde fundis, sagittis, tormentis hostes propelli ac submoveri iussit; quae res magno usui nostris fuit.
Cicero, Letters to Atticus 14.6.1: pridie Idus Fundis accepi tuas litteras cenans. primum igitur melius esse, deinde meliora te nuntiare. odiosa illa enim fuerant, …
Plautus, Pseudolus 1.2.228: nísi hodie mi ex fúndis tuorum amícorum omne huc pénus adfertur,
All forms of fundo (conjugation table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.