fulminis
fulminis is a Latin form of fulmen, meaning “lightning, thunderbolt”. It is the genitive singular neuter noun.
Found 91 times in the Latin texts on Socratos.
Where it is used
Cicero, Tusculanae Disputationes 2.21: … Evísceratum córpus laceratí patris! Vidéte, cuncti, túque, caelestúm sator, Iace, óbsecro, in me vím coruscam fúlminis! Nunc, núnc dolorum anxíferi torquent vértices, Nunc sérpit ardor. o ánte victricés manus,
Cicero, De Officiis 3.94: … quicquid optasset; optavit, ut in currum patris tolleretur; sublatus est. Atque is, ante quam constitit, ictu fulminis deflagravit. Quanto melius fuerat in hoc promissum patris non esse servatum! Quid, quod Theseus exegit promis …
Seneca the Younger, Naturales Quaestiones 2.52.1: Pauca adhuc adiciam ad enarrandam uim fulmînis. Quae non eodem modo omnem materiam uexat. Valentiora, quia resistunt, uehementius dissipat ; cedentia nonnum …
All forms of fulmen (declension table)
Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.