fugiunt

fugiunt is a Latin form of fugio, meaning “flee, run away; avoid”. It is the 3rd person plural present active indicative.

Found 78 times in the Latin texts on Socratos.

Where it is used

Cicero, Philippicae 1.37: … s, mediis, infimis, cum denique ab universis hoc idem fit, cumque ei qui ante sequi populi consensum solebant fugiunt, non plausum illum, sed iudicium puto. sin haec leviora vobis videntur quae sunt gravissima, num etiam hoc co …

Seneca the Elder, Excerpta Controversiae 5.7: … pugnaturis ostendi trecentos in quibus nihil laudari potest praeter fugam, nihil desiderari praeter numerum. Fugiunt ut leges relinquant, reuertuntur ut tollant. Populus Romanus Cannensi proelio in summas redactus angustias, c …

All forms of fugio (conjugation table)

Source: Socratos (socratos.org), a free reader for Ancient Greek and Latin. Grammar from the Perseus Treebank and Morpheus; dictionary entries from Lewis & Short, A Latin Dictionary (Perseus Digital Library, CC BY-SA). Counts are from the texts on Socratos.